دنیای مینا

بشقاب میناکاری برجسته

هنر ميناكاري را مي‌توان از زيباترين صنايع دستي و اصيل شهر اصفهان به شمار آورد كه خوشبختانه گسترش چشم گيري در شهر اصفهان يافته است. اين هنر را مي‌توان تركيبي موزون از هنر فلز كاري و نگاره‌گري دانست . پيدايش اين هنر و دوره ي آن چنان روشن نيست ، ليكن نمونه‌هايي از اين هنر در دوره‌ي سلجوقيان به دست آمده است و شكوفايي اين هنر در دوره‌ي صفويه شكل مي‌گيرد. نخست شيي مورد نظر ( بشقاب، گلدان،... ) را بر قطعه‌اي مسين حالت مي‌دهند. شيي مورد نظر را در كوره پوشش از جنس لعاب مي‌دهند و هنرمند اجراي نگاره ها را بر شييِ لعاب خورده آغاز مي‌كند به زودي رنگ‌هاي دلخواه هم چون فيروزه‌اي، لاجوردي و سبز شيي را مي‌آرايند. هنرمند شيي آماده را به كوره مي فرستد تا در دماي 800 درجه سانتيگراد رنگ ‌ها بر روي فلز تثبيت گردد.در هنر ميناكاري ، لعاب و رنگ‌ها از مواد معدني گرفته مي‌شود. اكسيد فلزها رنگ‌هاي دلخواه هنرمند را به نحو بسيار مطلوبي فراهم مي‌كنند : اكسيد كروم رنگ زرد را ، اكسيد قلع رنگ سفيد را، اكسيد كبالت رنگ آبي، اكسيد منگنز رنگ بنفش را و ديگر رنگ ها به اين ترتيب از اكسيد فلزهاي مورد نظري فراهم مي‌گردد. در بيشتر اشياي ميناكاري شده، رنگ قالب ، همان رنگ آبي است كه به نقوش گل و بوته ، گل و مرغ و امروزه گاه يادگارهاي تاريخي مشهور كشور آراسته مي‌گردد. هنرمندان هر روز تلاش مي‌كنند تا نوآوري هايي را در اين هنر بيافرينند. از اين رو شاهد هستيم كه برجسته كاري نيز به هنر ميناكاري افزوده شده و بر زيبايي اين هنر دوچندان افزوده مي‌شود.

منبع: اصفهان اين همه هست اين همه نيست، منصور قاسمي- انتشارات نقش خورشيد، 1385،چاپ اول،ص 126